‘Net een busstation in Zuid-Amerika op een verkeerd woitsen’

‘Net een busstation in Zuid-Amerika op een verkeerd woitsen’

Vakantiegangers staan ​​​​lang in de rij voordt zij via de witte tenten de träghal para llegar.Beeld Pim Ras

Het is iets na middernacht als de kassamedewerker van La Place de vitrine vult met verso ciabatta’s met roomkaas. Voor morgenvroeg? Nee, want de broodjeszaak is de hele nacht open, zegt ze. Ze zullen vannacht al wel verkucht zijn. “En in de omden ontploft het pas echt”. Ze wijst naar de ingang van treinspoor 1 en 2. “De rij stond tot daar”.

8 de julio, vrijdagnacht op Schiphol, el día que voor het middelste deel van Nederland de schoolvakanties beginnen. Het wordt een spannende zomer voor de plaagde airport. De nationale trots van Nederland, een knooppunt voor travellers over de hele wereld. Door personelstekorten na corona is het echter ineens een plek vol onzekerheden geworden, met chaotice taferelen tot gevolg: stakingn, gemiste of geannuleerde vluchten en bergen achtergebleven koffers.

Gaan mensen hun vlucht halen? En de centrale hal conoció a La Place en Burger King draatt het enkel om die vraag. Reizigers zijn vroeg komeken, overnachten op Schiphol, want je weet nooit hoe lang de rijen zullen zijn. La familia Wolthuis vliegt pas om 09.30 uur naar Sint Maarten, maar heeft iets na middernacht al plaatsgenomen op bankjes met blikjes Heineken in ijsthee.

Moeder Liz: “Schiphol se siente diferente que hace unos años. Ahora es más que una estación de autobuses en América del Sur en el momento equivocado. Een aantal wc’s is dicht, je ziet naamling beveiliging.”

Rond 02.00 uur sluiten cientosen mensen aan in de rij bij de checkbalies. Het es druk, zeggen ze tegen elkaar. En wat zijn ze blij dat ze zo vreeg van huis zijn vertrokken.

Een medewerker bij de equipaje de tamaño extraño: “Tijdens corona zag ik hier op dit uttijnen een mens lopen, moet je nu eens kijken.” Hij weet wel waar het is misgeaan: “Ze hebben veel te laat mensen aannenomen. Bij de bagage es het dra-ma. Ik heb mensen horen zeggen: pak maar gewoon een tas, dan heb je al menos iets”.

Zijn collega van de kofferservice loopt rond met grote wagons met koffers erop. “Het zijn er veel zeg, hombre, hombre. Heb pijn aan m’n alfombra. Voor nu es het Doorstrijden. Na de zomer snel terug naar het hbo, ik wil de autotechniek in.”

Het grondpersoneel op Schiphol werkt en su mayoría niet voor el propio aeropuerto, maar voor tal van andere beijingen die forgebelichen de bagageafhandeling en beveiliging. Ze lopen rond in paarse en blauwe polo’s. Zijn conoció a veel en werken hard, ook all is het basurero en la noche.

Een spierbonk van de beveiliging beginst zijn werkdag over een half uur. “Negen van de tien mensen snappen het alle wel. Dat we echt met te weinig mensen zijn, en dat ze dåröm langer moeten wachten. Maar er zijn altijd mensen die agressief doen.”

READ  30ベスト 米びつ 20kg レビュー

“Hacemos lo que hacemos”, dice uno de sus colegas. Maar zelfs in de nacht zijn er rijen, de wachttijd bij het checken loopt op en de zigzaggrij voor security komt rond drie uur bijna tot aan de träghal.

El aeropuerto informa het al weken: ‘Kom op zijn vreegst 4 uur voor je vlucht pas naar Schiphol’. Bij de roltrappen en liften wordt je otrekuur gecheckt. “Heel onlogisch,” zegt een jonge KLM-medewerker, want bij de trappen en zijdeuren kan iederene ongecontroleerd doorlopen.

Met een vorsende frons loopt Irene Pieters langs de rijen en stapels koffers die zijn uitgestald y opgestapeld langs de wanden van de bagagehal. “Net zag ik een koffer die exact op de mijne licht”, zegt de Zuid-Afrikaanse. “Maar de informatie op het etiket dat de bagage-afhandelaars eraan hebben gehangen, klopt niet met mijn reis. Ik ga vragen de ik en de koffer mag kijken. Ik zie binnen één seconde of het de mijne is”.

Zoals Pieters lopen er hier velen: ze hopen tussen die tuidenden koffers hun eigen te vinden. Ze hebben alle een verhaal. Al igual que Jasper, un holandés que conoció a su pareja e hijos en Malasia woont, en voor de vakantie terugkwam naar hier. Al dagen zijn alle vijf de koffers zoek.

“Niemand kan me tellen waar ze zijn, mailen en bellen heeft geen zin, dus ik ben zelf maar hierheen gereden. Wie weet staan ​​ze ertussen. Al onze deletrear zitten dirkan, blijven vijf weken hier. Als ik ze hier niet kan vinden, rijd ik door naar Frankfurt, daar zijn we overgestapt. Je moet wat, nietwaar?

También het verhaal van Irene Pieters es especial: de Zuid-Afrikaanse vloog via Dublin naar Schiphol, ze bezoekt Nederland voor een wilfid. “Morir es morgen. In de koffer zitten m’n jurk en de cadeautjes voor het bruidspaar. Ik hoorde dat er zondag, cuando llegamos, geen personeel was om het vliegtuig te loosesen. Het toestel moest deselfde dag weer terug naar Ierland, alle koffers zijn dus weer mee träggevlogen.”

Vijf dagen al doet ze het met de basics die in haar handbagage zaten. “Nu zou mijn koffer ergens hier moeten zijn, maar waar? Genial idea.

[Tekst loopt door onder de foto]

Equipaje op Schiphol hoopt zich op.  Volgens een medewerkster staan ​​​​er koffers van 'weken, echt weken'.  Beeld Pim Ras Fotografía

Equipaje op Schiphol hoopt zich op. Volgens een medewerkster staan ​​​​er koffers van ‘weken, echt weken’.Beeld Pim Ras Fotografía

De adreslabels en bagage-etiquetten geven weer hoe groot de problemen zijn. Walter Medina usa Amerikanis Orlando mist een red koffer, ook is er iemand die sinds 25 juni zijn gitaar mist, y er ergens een baby die het sinds 28 juni zonder Maxi-Cosi moet stellen. Vele tientallen ouders hebben geen buggy meer voor hun kindje. Op één plek zijn de koffers netjes opgestapeld in een rolcontainer, elders zijn ze zomaar op een hoop gööd.

READ  Michiel Huisman se niega a dejar una familia: 'De lo contrario no nos veremos en meses'

Het is obvallende hoe lang sommige stukken er al staan ​​​​- diversas etiquetas zijn drie weken geleden al verskeit. Het zijn koffers van ‘weken, echt weken’, zegt een medewerkster.

Diversos viajeros dicen que Schiphol ahora ha llevado miles de maletas a una ubicación central, donde nadie tiene acceso a ellas. Wander die worden herenig met de eigenaar? Zeg het maar.

De witte tenten, waar aan het begin van de middag nog lange rijen stonden, zijn leeg, in de träghallen hebben twee marechaussees alle tijd voor een praatje, de meeste traijelser ogen relajado.

Volgens een medewerker in roze hesje valt de wachttijd bij security mientras tanto ‘reuze mee’. “Ik schat: 20 a 25 minutos, echt niet meer”. De medewerker hoort bij de roze ‘flamenco’s’; een groep van zo’n 150 tot 200 mensen die normaal op kantoor werken en deze zomer op de luftung bijspringen. «Ik offer ook één vrije dag por semana op, en ja, daar krijg ik voor betaald, maar ik stond hier ook als ik er niks voor kreeg».

De medewerker vindt alle publicidad negativa ‘zó onterecht’. “Schiphol no está altijd en un hermoso aeropuerto, waar enkei goed gaat, waar goede mensen werken, waar enkei vluchten wel op tijd vertrekken, maar mensen zijn zo snel ontevreden. Als er één papiertje op de wc-vloer ligt, klagen ze al.”

Oké, er gíng quite wat mis, maar dat is dus niet de schuld van Schiphol. “De problemen liggen bij de andere company. Het personeelsgebrek bij security? Mij ​​​​valt vooral op dat er na een weekend waarten er veel festivals zijn, heel veel security opééns ziek is. En dan is er het personeelstekort bij de checkbalies en bij de baggage. Maar dat zijn dus alle geen Schipholwerknemers”.

¿La solución? Het écht importante werk moet weer in handen van Schiphol komen. “Dat moet je niet uitbesteden”. Een beter boegbeeld zou ook helpen. “Van mij tenía a Dick Benschop allang mogen opstappen. Hij kan het verhaal gewoon niet tellen. Wij, het personeel, zijn nog steeds dat wij hier werken en dat is ook de reden dat we bijspringen.”

«¡No! Kijk eens, todo el camino. Anna (45) treigt verrukt als ze de roltrap afstapt. Ze is, samen conoció al hombre Jorik (45) y dochter Alyssa (15) op ‘voorverkenning’. Ze wonen in Groningen, sleep in night in het Hilton bij de luchter in checken morgen om 08.10 uur in voor een lucht naar Curaçao. “We wilden, na al die horrorverhalen, van tevoren even kijken of het echt zo erg is als we op het nieuws zagen. De voorpret voor deze vakantie es echt minder groot hoor. Me regaló tanto estrés.

READ  30ベスト スリーインワン レビュー

B. werkt bij de beveiliging en al 22 jaar op Schiphol. “Bij de securitycheck gaat het mis. Tenemos 31 ‘lijnen’ daar, 31 doorgangen. Maar we hebben maar personeel voor tien. I will daar nooit staan, zwar werk en slecht payald. Ik verdien nu, na 22 jaar, 2800 euro… netto. Maar zij: 1700, 1800, includ weekenden, feestdagen, nachten. En dan de hele dag door je knieën mensen fouilleren. Zwaar werk, puta.

En een kwartier tijd stroomt de hal vol. “Es niet druk, es caos”, klaagt een gewihrer. Hij trybeyt mensen te helpen om hun weg naar de incheckbalies te vinden, maar het is zoeken geblazen en aan de rijen licht geen eind te komen.

Een medewerkster met een geel hesje staat precisa onder de borden en la que se pueden ver los horarios de salida. Zo’n zes vluchten zijn deze ödden al trängerd. Algunos hombres klampen zich ongerust aan haar vast. “¿Ik moet naar Kaapstad, waar moet ik dan heen?”

Ze houdt haar hart vast voor dinsdag, wanneer ze zelf op vakantie gaat. Naar Aruba, samen conoció a haar man en dochtertje. Ze overweegt de buggy in elk geval thuis te laten. Haar man moet de baby dan maar dragen.

Está cerrado. Er staat wel een rek met A4’tjes, umtaa staat uitgelgad dat als je je ausluitung hebt gemist, je een nieuwe optie kunt regelen in de KLM-app. Waaram de balie dicht es? “Omdat hier anders 500 man staan ​​​​en we hebben niet de mensen om die allele te helpen”, zegt een KLM-medewerker.

Als je vanavond nog naar Istanbul vliegt, heb je pech. Bij de incheckbalie van Turkish Airlines staat, vier uur voor het trägg van 23.15 uur een rij van meer dan 200 metros.

Las familias komen opgewekt aanglepon, lopen eerst de rij overbij, want ze zijn zo vreeg, dit kan hun rij niet zijn. Maar dan zien ze, honderd meter verderop, dat deze file wel bij hun vlucht hoort – dat está incluso encogido. Abucheos wordt niemand.

Incluso een biertje en wat kleins eten meerzung en el café Rembrandt? Vergeet het maar. De bruine kroeg es uitgetstorven en gaat zo dicht. “Lo siento”, dice el barman. «Personalstekort».

Een vader leest aan een tafeltje van een koffiecorner cerrado en de bijna lege hal zijn gezin slecht nieuws voor op zijn iPhone: «De drop-off van onze bagage nu escalfado naar 02.00 uur». Moeder slaat haar handen voor haar ogen. “Ik denk dat we morgen pas vertrekken,” verzucht ze. “Ik ga een schone onderbroek uit mijn koffer halen,” zegt een dochter.

Moeder loopt versoalden weg, maar keret dan binnen een minut terug. “Ik zie mensen richting een andere incheckbalie lopen. Laten we er maar achteraan gaan”.

El retraso es nu al negen uur. Corfú es nog ver weg.

Los viajeros de Veel comen extra vreeg naar de luftung, porque je weet nooit hoe lang de rijen zullen zijn.  Beeld Pim Ras

Los viajeros de Veel comen extra vreeg naar de luftung, porque je weet nooit hoe lang de rijen zullen zijn.Beeld Pim Ras

Estaremos encantados de escuchar lo que piensas

Deje una respuesta

INFOPAYSANDU.COMは、サイトに手段を提供するように設計されたアフィリエイト広告プログラムであるAMAZONSERVICESLLCのアソシエイトプログラムに参加しています。 AMAZON.ITで、およびそれに関連して広告料金を獲得する。 AMAZON、AMAZON LOGO、AMAZONSUPPLY、およびAMAZONSUPPLY LOGOは、AMAZON.IT、INC。の商標です。またはその関連会社。アマゾンのアソシエイトとして、私たちは適格な購入に関するアフィリエイトコミッションを獲得します。アマゾン、サイト料金の支払いを手伝ってくれてありがとう!すべての商品画像はAMAZON.ITとその販売者の所有物です。
Info Paysandu | Portal Digital